Yeni bir bilimsel araştırmada, İran tarımında dijital girişimciliğin farklı boyutları incelenmiş ve önümüzdeki yıllarda bu alanın hedef odaklı gelişimine yönelik bir çerçeve ortaya konulmuştur.

 

Son yıllarda dijital teknolojilerin hızla yaygınlaşması, girişimcilik kavramını da köklü biçimde değiştirmiştir. Dijital girişimcilik, internet, akıllı teknolojiler, dijital veriler ve çevrim içi platformlar gibi modern teknolojilerden yararlanarak işletmelerin kurulması ve geliştirilmesi anlamına gelmektedir. Bu girişimcilik modeli, bilgi, yenilik ve teknoloji temelli bilgi ekonomisinin oluşumunda önemli bir rol oynamaktadır. Tarım sektöründe de dijitalleşme, üretimden pazarlamaya kadar tüm süreçleri etkilemektedir.

 

COVID-19 salgını sürecinde edinilen deneyimler, dijital araçların satışların sürdürülebilirliğini sağlamada, yeni pazarlara erişimde ve tedarik zincirinin daha etkin yönetilmesinde önemli katkılar sunduğunu göstermiş, böylece dijital dönüşümün önemi daha da belirgin hâle gelmiştir.

 

Araştırma sonuçlarına göre, tarımda dijital girişimciliğin geliştirilmesi hem doğrudan hem de dolaylı faktörlerin eş zamanlı olarak ele alınmasını gerektirmektedir. Doğrudan etkili faktörler arasında yeniliklerin benimsenmesi ve sürdürülebilir tarım göstergelerinin iyileştirilmesi öne çıkmaktadır. Bunun yanı sıra, bilgi alışverişinin hızlanması ve küresel ticarette yer alma gerekliliği gibi unsurlar da bu süreci dolaylı olarak desteklemektedir. Buna karşılık, yapısal engeller ile kültürel ve eğitsel sorunlar, dijital dönüşümün önündeki en önemli zorluklar arasında yer almakta ve dönüşüm sürecini yavaşlatabilmektedir.

 

Araştırmacılar ayrıca, tarımda dijital girişimciliğin geliştirilmesine yönelik stratejileri ve bu sürecin olası sonuçlarını da sınıflandırmıştır. Bulgulara göre, dijital tarıma geçiş bugün yavaş bir hızla ilerlese de sektörün geleceği açısından kaçınılmaz bir eğilimdir. Bu dönüşümün başarıyla hayata geçirilebilmesi için yasal düzenlemeler, mali destek mekanizmaları ile eğitim ve kültürel farkındalık çalışmalarının birlikte yürütülmesi gerekmektedir. Bu altyapılar oluşturulmadan, tarımda etkin bir dijital girişimcilik sisteminin kurulması oldukça güç olacaktır.

 

Uzmanlara göre, tarımda dijital girişimciliğin gelişimi; bilgi ve iletişim teknolojileri altyapısının güçlendirilmesi, özel sektör yatırımlarının finansal olarak desteklenmesi ve çiftçiler ile girişimcilerin bireysel ve yönetsel becerilerinin geliştirilmesiyle doğrudan ilişkilidir. Dijital finans okuryazarlığının artırılması, çevrim içi pazarlamanın yaygınlaştırılması ve insansız hava araçları (drone), akıllı sensörler, robotlar ve yapay zekâ gibi teknolojilerin kullanılması, verimliliği artırırken üretim maliyetlerini düşürebilir. Aynı zamanda dijitalleşme, doğal kaynakların daha etkin yönetilmesine ve çevre üzerindeki olumsuz etkilerin azaltılmasına da katkı sağlayabilir.

 

Bununla birlikte, internet hizmetlerinin kalitesi ve maliyeti, siber güvenlik riskleri, dijital girişimcilik kültürünün yeterince gelişmemiş olması, deneyim eksikliği ve danışmanlık ağlarının yetersizliği gibi sorunlar da önemli engeller olarak değerlendirilmektedir.

 

Bu engellerin doğru şekilde belirlenmesi, politika yapıcıların daha isabetli stratejiler ve uygulama programları geliştirmesine yardımcı olacaktır. Araştırmacılara göre ekonomik, sosyal ve kurumsal koşulların eş zamanlı olarak iyileştirilmesi halinde, tarımda dijital girişimcilik yeni pazarların oluşmasına, yatırımların artmasına, istihdamın güçlenmesine ve ekonomik büyümenin hızlanmasına önemli katkılar sağlayacaktır.